Η ιστορική εξέλιξη και ο μετασχηματισμός της περιτειχισμένης πόλης

Η μεσαιωνική πόλη περιβαλλόταν από οχυρό περίβολο και τάφρο. Οι δύο πύλες συνδέονταν με δρόμο με κατεύθυνση από βορά προς νότο, ο οποίος λέγεται σήμερα Langasse.
Θεωρείται ότι η ανάπτυξη του Ράντκερσμποργκ χρονολογείται από τον Αλβέρτο Α’ των Αψβούργων, ο οποίος άρχισε τις οικοδομές με λεπτομερή πολεοδομικά σχέδια, που αποτελούν βάση και της σημερινής πόλης.
Κύρια στοιχεία της οχύρωσης ήταν οι πύργοι από τους οποίους διασώζονται τέσσερις σε καλή κατάσταση. Η περιτειχισμένη πόλη εκτός από φρούριο χρησίμευε και για καταφύγιο του γύρω πληθυσμού.
Ο αγώνας εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 16ο αιώνα έκανε απαραίτητη την ανακατασκευή και εκσυγχρονισμό της οχύρωσης για την προστασία των συνόρων της Στυρίας. Το αμυντικό σύστημα έπρεπε να συμμορφωθεί προς τις νέες στρατιωτικές ανάγκες και συγκεκριμένα στα πυροβόλα όπλα και το πυροβολικό. Στην αρχή έγιναν μόνο επισκευές και μια γενική ενίσχυση ξεκίνησε από το 1544. Βασικός προορισμός του Ράντκερσμπουργκ ήταν να προστατεύει το Γκρατς, έδρα της περιοχής, αποτελώντας μέρος του εσωτερικού αμυντικού δακτυλίου.
Για την εκτέλεση των έργων προσκλήθηκαν μάστορες από την Ιταλία. Η οχύρωση ενισχύθηκε με προμαχώνες και ημιπρομαχώνες, η αμυντική λειτουργία ενισχύθηκε με βαθιά τάφρο. Η πρώτη φάση των οχυρωματικών έργων τελείωσε το 1564 και η δεύτερη κράτησε από το 1570 μέχρι το 1591. Παρ’ ότι οι μεταβολές ήταν ολοφάνερες, η πόλη έπρεπε να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα: εκτός από τα οικονομικά, ήταν οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες που προκαλούσαν σχεδόν ανεπανόρθωτες βλάβες. Στην πραγματικότητα, οι οικοδομές που είχαν σχεδιαστεί δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, μάλιστα το 1605 η πόλη καταστράφηκε σχεδόν τελείως. Τον 17ο αιώνα λήφθηκαν μέτρα για την αποκατάσταση των οχυρώσεων, τελικά οι εργασίες επισκευής τελείωσαν το 1644.
Με τον τερματισμό των εχθροπραξιών με την Οθωμανική Αυτοκρατορία τον 18ο αιώνα, άρχισε και η στρατηγική απαξίωση της οχυρής πόλης, Ραντκερσμπουργκ.